Określenie klasy betonu

Określenie klasy betonu w gotowych elementach konstrukcyjnych jest kluczowe dla oceny ich wytrzymałości oraz bezpieczeństwa dalszych prac budowlanych. Najskuteczniejszą i najszybszą metodą nieniszczącą jest badanie sklerometryczne, wykonywane przy użyciu młotka Schmidta.

Do prawidłowego przeprowadzenia oceny niezbędne są następujące narzędzia i materiały: 

• Młotek Schmidta (sklerometr) z aktualnym świadectwem wzorcowania.
• Kamień szlifierski lub tarcza korundowa do wyrównania powierzchni.
• Kreda lub marker do wyznaczenia punktów pomiarowych.
• Tabela korelacyjna (zazwyczaj dołączona do urządzenia) pozwalająca przeliczyć liczbę odbicia na wytrzymałość na ściskanie.
• Notatnik do zapisywania wyników.

Poniżej przedstawiono procedurę określania klasy betonu krok po kroku:

• Przygotowanie powierzchni: Wybrany fragment betonu musi być suchy, czysty i jednorodny. Należy usunąć warstwy wykończeniowe, takie jak tynk czy farba. Powierzchnię należy starannie przeszlifować kamieniem szlifierskim, aby wyeliminować nierówności, które mogłyby zafałszować wynik.
• Wyznaczenie punktów pomiarowych: Na przygotowanym obszarze (najlepiej o wymiarach ok. 15x15 cm) należy wyznaczyć siatkę punktów. Przyjmuje się wykonanie od 9 do 15 uderzeń w odstępach co najmniej 25 mm od siebie oraz od krawędzi elementu.
• Wykonanie pomiarów: Przyciska się trzpień młotka Schmidta prostopadle do badanej powierzchni, aż do momentu zwolnienia mechanizmu uderzeniowego. Po każdym uderzeniu należy odczytać i zapisać wartość liczby odbicia (L) na skali urządzenia.
• Weryfikacja wyników: Z serii uzyskanych wyników należy odrzucić wartości skrajne (zbyt wysokie lub zbyt niskie), które mogą wynikać z trafienia w ziarno kruszywa lub pustkę powietrzną.
• Obliczenie średniej: Należy wyliczyć średnią arytmetyczną z pozostałych, poprawnych pomiarów.
• Odczyt klasy betonu: Korzystając z krzywych regresji umieszczonych na obudowie młotka lub w dołączonej dokumentacji, należy odczytać wartość wytrzymałości na ściskanie w megapaskalach (MPa). Wartość tę przypisuje się do odpowiedniej klasy betonu (np. C20/25, C25/30) zgodnie z obowiązującą normą.

Należy pamiętać, że na wynik badania wpływ ma wilgotność betonu, jego wiek oraz rodzaj użytego kruszywa. W przypadku konstrukcji o kluczowym znaczeniu, badanie sklerometryczne powinno być traktowane jako metoda wstępna lub uzupełniająca dla badań niszczących (odwiertów rdzeniowych).