Hydroizolacja bezbarwna

Charakterystyka systemów zabezpieczających powierzchnie mineralne i ceramiczne

Zastosowanie profesjonalnych systemów bezbarwnych pozwala na skuteczne zabezpieczenie powierzchni przed wodą, pyleniem oraz agresywnymi czynnikami zewnętrznymi bez zmiany estetyki podłoża. Wykorzystanie preparatów takich jak MAXELASTIC TRANS, MAXURETHANE oraz LITHORIN 2 umożliwia renowację i ochronę tarasów, balkonów oraz posadzek przemysłowych bez konieczności uciążliwego skuwania starych warstw.

Niezbędne narzędzia i materiały

Etap 1: Przygotowanie podłoża

Skuteczność każdej hydroizolacji zależy od czystości i nośności podłoża. Należy wykonać następujące czynności:

• Oczyszczenie: Usunąć wszelkie zabrudzenia, kurz, mchy, wykwity oraz resztki farb. W przypadku płytek ceramicznych szczególną uwagę zwrócić na fugi.
• Osuszanie: Podłoże musi być całkowicie suche. Wilgotność betonu nie powinna przekraczać 4%. Pozostała wewnątrz wilgoć może spowodować zmętnienie powłoki bezbarwnej.
• Odtłuszczenie: Powierzchnię płytek przemyć rozpuszczalnikiem (np. acetonem), aby usunąć pozostałości detergentów i tłuszczów.
• Naprawa ubytków: Wszelkie pęknięcia i luźne fugi muszą zostać uzupełnione przed przystąpieniem do aplikacji systemów płynnych.

Etap 2: Aplikacja MAXELASTIC TRANS na stare płytki

Jest to bezbarwna, elastyczna membrana poliuretanowa, która mostkuje pęknięcia i tworzy ciągłą powłokę wodochronną na istniejącej okładzinie ceramicznej.

1. Gruntowanie: Na suchą i czystą powierzchnię płytek nałożyć preparat MAXPRIMER PUR przy pomocy szmatki lub wałka. Gruntowanie zapewnia maksymalną przyczepność hydroizolacji do gładkiego szkliwa.
2. Pierwsza warstwa: Po wyschnięciu gruntu (zgodnie z kartą techniczną) nałożyć pierwszą warstwę MAXELASTIC TRANS wałkiem o krótkim włosiu. Należy unikać tworzenia się kałuż.
3. Druga warstwa: Po upływie 12-24 godzin nałożyć drugą warstwę. Zapewni to odpowiednią grubość membrany ochronnej.
4. Wykończenie antypoślizgowe: Opcjonalnie w świeżą ostatnią warstwę można wmieszać piasek kwarcowy lub płatki dekoracyjne.

Etap 3: Zabezpieczenie betonu preparatem MAXURETHANE

W przypadku surowego betonu narażonego na ruch pieszy, kołowy oraz chemię, stosuje się MAXURETHANE. Jest to lakier poliuretanowy odporny na promieniowanie UV.

• Przygotowanie: Beton musi być wysezonowany (minimum 28 dni) i porowaty, aby umożliwić penetrację.
• Aplikacja: Preparat nanosi się w dwóch lub trzech warstwach. Pierwsza warstwa często rozcieńczana jest systemowym rozpuszczalnikiem w celu głębszej penetracji porów betonu.
• Zaleta: Tworzy powłokę łatwozmywalną, odporną na oleje i smary, co jest kluczowe w garażach i warsztatach.

Etap 4: Utwardzanie i eliminacja pylenia posadzki – LITHORIN 2

Dla posadzek betonowych wymagających wzmocnienia strukturalnego i uszczelnienia powierzchniowego stosuje się system krzemianowy LITHORIN 2.

1. Nasycanie: Rozprowadzić preparat na posadzce za pomocą miękkiej szczotki lub natrysku, aż do pełnego nasycenia materiału.
2. Reakcja: Preparat wchodzi w reakcję chemiczną z wolnym wapniem w betonie, tworząc twarde kryształy w porach materiału.
3. Pielęgnacja: Po aplikacji należy utrzymywać powierzchnię wilgotną przez około 15-20 minut, nie dopuszczając do zbyt szybkiego wyschnięcia preparatu.
4. Efekt: Posadzka przestaje pylić, staje się znacznie twardsza i bardziej odporna na ścieranie. Jest to rozwiązanie trwalsze niż tradycyjne powłoki żywiczne, ponieważ impregnat staje się integralną częścią betonu.

Zalecenia eksploatacyjne

Pełną odporność mechaniczną systemy uzyskują zazwyczaj po 7 dniach od aplikacji w temperaturze 20°C. Do tego czasu należy unikać intensywnego mycia powierzchni wodą oraz obciążania jej ruchem kołowym. Regularne czyszczenie powierzchni z piasku i ostrych zanieczyszczeń znacznie wydłuża żywotność bezbarwnych powłok ochronnych.