Asfalt na zimno to gotowa mieszanka mineralno‑asfaltowa stosowana głównie do szybkich napraw i prac bez możliwości układania na gorąco; jego główne atuty to mobilność i prostota aplikacji, a ograniczenia to zwykle niższa trwałość i nośność w porównaniu z asfaltem na gorąco.
Asfalt na zimno składa się z kruszywa mineralnego, żywicy i wypełniaczy, które są mieszanymi razem w odpowiednich proporcjach. Materiał ten jest stosowany do produkcji różnych rodzajów nawierzchni, w tym dróg, parkingów, lotnisk, a także na przykład do produkcji tzw. płyt trawnikowych.
Asfalt na zimno oferuje szereg korzyści, w tym mniejsze zapotrzebowanie na energię w procesie produkcji, łatwiejsze i szybsze stosowanie oraz niższe koszty. Jednakże, ze względu na to, że wymaga on specjalnych dodatków, może być droższy niż tradycyjny asfalt i nie jest odpowiedni do stosowania w każdych warunkach.
Asfalt na zimno ma wiele zalet, takich jak
Wady asfaltu na zimno są związane głównie z jego ograniczonym zastosowaniem. Asfalt na zimno służy do napraw punktowych i musi opierać się na trwałej podbudowie. Nie nadaje się do budowy nowych nawierzchni ani do naprawy głębokich ubytków. Ponadto, asfalt na zimno może stracić swoje właściwości, jeśli nie jest odpowiednio przechowywany lub ogrzany przed użyciem.
Szybkie łatanie dziur w jezdniach — cel: natychmiastowe przywrócenie przejezdności; zaleta: szybkie wykonanie.

Naprawy parkingów i podjazdów — cel: estetyka i funkcjonalność; zaleta: niskie koszty.
Tymczasowe uzupełnienie ubytków przed remontem — cel: zabezpieczenie do czasu naprawy docelowej.
Uszczelnianie obrzeży studzienek — cel: zapobieganie dalszym uszkodzeniom; zaleta: łatwość aplikacji.
Doraźne naprawy po zimie (odmrożenia) — cel: szybkie przywrócenie bezpieczeństwa.
Naprawy chodników i ścieżek rowerowych — cel: eliminacja zagrożeń dla pieszych.
Uzupełnianie ubytków w nawierzchniach przemysłowych — cel: ograniczenie pylenia i uszkodzeń maszyn.
Szybkie naprawy lotniskowych płyt postojowych (tymczasowe) — cel: utrzymanie operacyjności.
Prace w miejscach bez dostępu do maszyn grzewczych — cel: wykonanie robót w terenie.
Sezonowe naprawy dróg lokalnych — cel: utrzymanie przejezdności do sezonowego remontu.
Łatanie nawierzchni wokół budów i placów tymczasowych — cel: porządek i bezpieczeństwo.
Uszczelnianie pęknięć przed aplikacją trwałej warstwy — cel: przedłużenie żywotności.
Szybkie naprawy po awariach instalacji podziemnych — cel: przywrócenie ruchu.
Naprawy w niskich temperaturach, gdy gorący asfalt jest niedostępny — cel: ciągłość prac.
Uzupełnianie ubytków na drogach dojazdowych i polnych — cel: poprawa przejezdności.
Doraźne naprawy nawierzchni w obiektach sportowych — cel: bezpieczeństwo użytkowników.
Łatanie powierzchni tymczasowych parkingów eventowych — cel: szybkie przygotowanie terenu.
Uszczelnianie krawędzi i przejść przy remontach — cel: ograniczenie infiltracji wody.
Naprawy nawierzchni w strefach o niskim natężeniu ruchu — cel: ekonomiczne utrzymanie.
Prace konserwacyjne przy obiektach przemysłowych i magazynach — cel: minimalizacja przestojów.
Szybkie działania w sytuacjach awaryjnych (np. po wypadku) — cel: bezpieczeństwo ruchu.
Uzupełnianie ubytków przed malowaniem oznakowania poziomego — cel: równa powierzchnia.
Naprawy nawierzchni tymczasowych dróg dojazdowych na budowie — cel: utrzymanie logistyki.
Prace w miejscach o ograniczonej logistyce i sprzęcie — cel: samodzielna aplikacja.
Selektywne naprawy przed sezonowym remontem na gorąco — cel: odroczenie kosztów i planowanie prac.