Włókna z wysokowytrzymałościowej, wyselekcjonowanej stali walcowanej. Zbrojenie rozproszone do betonu w postaci włókien stalowych.
Zbrojenie rozproszone (ang. Fiber Reinforced Polymer, FRP) to technologia stosowana w budownictwie, polegająca na wzmocnieniu betonowych elementów konstrukcyjnych poprzez zastosowanie włókien zbrojących, takich jak węglowe, szklane lub aramidowe, zamiast tradycyjnych stalowych prętów zbrojeniowych.
Włókna zbrojące FRP są lżejsze i mocniejsze niż stal, a także bardziej odporne na korozję i zmiany temperatury. Zastosowanie zbrojenia rozproszonego pozwala na zwiększenie nośności i wytrzymałości elementów betonowych, a także poprawę ich odporności na wstrząsy oraz trwałość.
Zbrojenie rozproszone jest stosowane w różnych konstrukcjach budowlanych, takich jak mosty, tunele, budynki wysokiego i niskiego składu oraz elementy infrastruktury miejskiej. Jest to coraz bardziej popularna technologia w budownictwie ze względu na swoje zalety w porównaniu z tradycyjnym zbrojeniem stalowym.
Zbrojenie rozproszone (ang. fiber reinforced concrete) to rodzaj betonu, w którym do mieszanki betonowej dodaje się różnego rodzaju włókna, takie jak włókna szklane, włókna metaliczne, włókna węglowe lub włókna polimerowe. Stosowanie zbrojenia rozproszonego do betonu ma na celu poprawę jego właściwości mechanicznych i odporności na uszkodzenia.
Sytuacje, w których stosuje się zbrojenie rozproszone do betonu, obejmują:
Konstrukcje betonowe, które narażone są na działanie obciążeń dynamicznych, takie jak mosty, tunele, lotniska i parkingi. Zbrojenie rozproszone poprawia odporność betonu na uderzenia, wibracje i drgania.
Konstrukcje betonowe, które wymagają wysokiej wytrzymałości na ściskanie, takie jak fundamenty, słupy i kolumny. Dodanie włókien poprawia wytrzymałość betonu i zmniejsza ryzyko jego pęknięcia.
Konstrukcje betonowe, które narażone są na działanie czynników agresywnych, takie jak chemiczne substancje, związki soli i czynniki atmosferyczne.
Posadzki przemysłowe.
