Siatka szklano‑szklana pod asfalt to wstępnie przesączona geosiatka z włókien szklanych stosowana między warstwami bitumicznymi w celu wzmocnienia nawierzchni i ograniczenia spękań refleksyjnych — typowe parametry to wytrzymałość rozciągająca rzędu 50–200 kN/m i wydłużenie <3%. Siatka pod asfalt szklano szklana to typowo geosiatka o wytrzymałości 100/100 kN.
Siatka szklana pod asfalt to geosiatka z włókien szklanych nasączona powłoką bitumiczną lub polimeroasfaltową, zaprojektowana do układania pomiędzy warstwami masy bitumicznej lub bezpośrednio pod gorącą mieszanką asfaltową. Powłoka chroni włókna i poprawia przyczepność do masy asfaltowej, a dolna folia ułatwia rozwijanie rolki na budowie.
Kluczowe parametry to: wytrzymałość na rozciąganie zwykle 50–200 kN/m, wydłużenie maks. <3%, szerokości rolek typowo 1–2 m, długości 50–100 m. Siatki spełniają wymagania norm (np. EN 15381) i występują w wersjach podstawowych oraz jako geokompozyty (siatka + geowłóknina) dla lepszej stabilności i przyczepności.
Siatkę układa się na oczyszczonej, suchej powierzchni na warstwie lepiszcza (emulsja lub cienka warstwa asfaltu). Zakłady powinny być wykonane zgodnie z instrukcją producenta (np. zakład podłużny ≥200 mm, poprzeczny ≥150 mm), a siatkę należy rozwijać bez fałd, lekko naciągając i przymocowując na początku rolki; często stosuje się kołki lub tymczasowe mocowania podczas układania. Niektóre specyfikacje podają ilość lepiszcza do skropienia rzędu 400–450 g/m² — warto stosować się do OST i instrukcji producenta.
Główne zastosowania: remonty nakładkowe, wzmacnianie warstw wiążących i ścieralnych, mosty, przepusty oraz miejsca o dużych różnicach temperatur i intensywnym ruchu. Przy doborze wybieraj siatkę o wytrzymałości dopasowanej do klasy ruchu: dla ruchu ciężkiego wybierać parametry bliższe 200 kN/m; dla lekkiego ruchu wystarczą niższe klasy. Zwróć uwagę na rodzaj powłoki (bitumiczna vs. polimeroasfaltowa) i instrukcje temperaturowe układania.

Na rynku dostępne są gotowe systemy i kompozyty (np. S&P Glasphalt, TIMGRID oraz lokalni dystrybutorzy geosyntetyków). Sprawdź kartę techniczną (TDS/MSDS): wytrzymałość, wydłużenie, zalecane ilości lepiszcza, temperatury układania i instrukcje montażu. Przy projektach drogowych uwzględnij wymagania zamawiającego i normy techniczne oraz kontrolę jakości wykonania na budowie.
Siatka 50 kN/m — wydłużenie <3%; szer. 1 m; powłoka bitumiczna.
Siatka 75 kN/m — wydłużenie <3%; szer. 1–2 m; folia separująca.
Siatka 100 kN/m — wydłużenie <2,5%; do ruchu średniego; rolka 100 m.
Siatka 120 kN/m — wydłużenie <2,5%; do ruchu ciężkiego; powłoka polimeroasfaltowa.

Siatka 150 kN/m — wydłużenie <2%; geokompozyt z geowłókniną.
Siatka 200 kN/m — wydłużenie <2%; do intensywnego ruchu ciężkiego.
Siatka nasączona polimeroasfaltem — lepsza odporność temperaturowa; piaskowana góra.
Siatka piaskowana — zwiększona przyczepność warstwy ścieralnej; szer. 1–2 m.
Geokompozyt siatka+geowłóknina — dodatkowa separacja i stabilizacja.
Siatka z folią rozdzielającą — ułatwione rozwijanie, brak sklejeń w rolce.
Siatka cienka (lekka) — mniejsza masa powierzchniowa; do szybkich nakładek.
Siatka ciężka (wysoka masa) — większa trwałość i odporność na zmęczenie.
Siatka termostabilna — odporna na wysokie temperatury układania (do ~240°C).
Siatka z wzmocnionymi zakładami — ułatwione łączenie pasów na budowie.
Siatka mostowa — specjalne powłoki i atesty do mostów i przepustów.
Siatka do warstwy wiążącej — zoptymalizowana przyczepność do podłoża.
Siatka do warstwy ścieralnej — piaskowana, wysoka przyczepność i odporność ścierania.
Siatka samoprzylepna — ułatwiony montaż w niskich temperaturach.
Siatka kompozytowa z włóknami dodatk. — zwiększona odporność na pękanie zmęczeniowe.