Ścianka berlińska
Rozstępy pomiędzy balami obudowy nie mogą być większe niż 2,5 cm. W przypadkach, gdy są jednak szersze, powinny zostać wypełnione zaprawą cementową (rys. A 2.6). Jeśli przez obudowę przedostaje się woda gruntowa, przed ułożeniem Voltexu deskowanie należy przykryć folią polietylenową grubości 0,15 mm.
Na powierzchniach o bardzo znacznych rozstępach bali (5-10 cm) należy instalować płyty Aquadrain, a dopiero na nich dokonać montażu Voltexu (rys. A 2.7). Aquadrain powinien zostać trwale przymocowany do deskowania za pomocą gwoździ o szerokich łbach.
Wgłębienia wzdłuż krawędzi półek dźwigarów dwuteowych i obudową z bali należy złagodzić, wypełniając je szpachlą Bentoseal (rys. A 2.5).
Na powierzchniach o bardzo znacznych rozstępach bali (5-10 cm) należy instalować płyty Aquadrain, a dopiero na nich dokonać montażu Voltexu (rys. A 2.7). Aquadrain powinien zostać trwale przymocowany do deskowania za pomocą gwoździ o szerokich łbach.
Wgłębienia wzdłuż krawędzi półek dźwigarów dwuteowych i obudową z bali należy złagodzić, wypełniając je szpachlą Bentoseal (rys. A 2.5).
Rys. A 2.4. Szczegół przejścia przewodu przez ściankę berlińską.
Rys. A 2.5. Łagodzenie Bentosealem ostrego uskoku pomiędzy powierzchnią półki dźwigara i poszyciem drewnianym.
Rys. A 2.6. Voltex układany wprost na poszyciu z bali.
Rys. A 2.7. Aquadrain użyty jako przykrycie nadmiernych przerw pomiędzy balami obudowy.
Rys. A 2.8. Instalacja Voltexu na stałej obudowie wykopu ze ścianki berlińskiej.
Rys. A 2.9. Bale obudowy od spodu wewnętrznych półek dźwigara dwuteowego.
Rys. A 2.10. Bale obudowy na wewnętrznych półkach dźwigara.
Rys. A 2.11. Bale obudowy na zewnętrznych półkach dźwigara.
Rys. A 2.12. Załamanie linii obudowy na zewnętrznych półkach dźwigara.
Rys. A 2.13. Zakończenie przy powierzchni gruntu.
Rys. A 2.14. Inny przykład zakończenia przy powierzchni gruntu.