Izolacja pionowa ściany fundamentowej matą bentonitową tworzy aktywną, samouszczelniającą barierę przeciwwodną — bentonit pęcznieje po kontakcie z wodą i wypełnia mikropęknięcia, zaś mata zespolona z geotekstyliów zapewnia wytrzymałość mechaniczną i stabilność warstwy uszczelniającej
Izolacja pionowa ściany fundamentowej matą bentonitową tworzy aktywną, samouszczelniającą barierę przeciwwodną — bentonit pęcznieje po kontakcie z wodą i wypełnia mikropęknięcia, zaś mata zespolona z geotekstyliów zapewnia wytrzymałość mechaniczną i stabilność warstwy uszczelniającej.
Mata bentonitowa VOLTEX lub równoważna (wersja laminowana VOLTEX DS przy agresywnym środowisku).
Taśmy i paski bentonitowe Waterstop-RX do przerw roboczych, dylatacji i połączeń z płytą denna.
Granulat bentonitowy i/lub szpachla bentonitowa (do faset, napraw i obróbek detali).
Elementy mocujące (gwoździe z podkładką, zszywki, kotwy tymczasowe).
Materiał podkładowy: chudy beton lub zagęszczona podsypka (zgodnie z projektem).

Oczyścić ścianę z ostrych elementów, wypukłości, resztek zaprawy i luźnych cząstek; ubytki wyrównać zaprawą bezskurczową tak, by podłoże było równe i stabilne.
Przygotować fasety w narożnikach i przy krawędziach (np. 10×10 cm lub faseta z szpachli bentonitowej) aby mata dokładnie przylegała i nie marszczyła się przy narożnikach.
Rozpocząć od dołu, pasy układać poziomo od dołu ku górze, każdy pas mocować elementami co max 600 mm (praktycznie 300–600 mm zależnie od instrukcji producenta). Zakłady poziome min. 100 mm; pionowe przesunięcie końców pasów min. 300 mm dla bezpieczeństwa ciągłości izolacji.
Mata powinna zachodzić min. 150 mm na izolację poziomą płyt fundamentowych lub wywinięta na szalunek w przypadku jednoczesnego układania z płytą denna.
Mocować matę bezpośrednio do szalunku gwoździami lub zszywkami, przybijając szczególnie krawędzie pionowe i górną krawędź, tak by nie rozchylała się podczas betonowania; zakład min. 10 cm (wg produktu) i przesunięcie końcówek pasm o min. 30 cm.
Przejścia rur i kabli: wykonać mankiety z taśmy bentonitowej lub obsadzić przejścia granulatem bentonitowym i obrobić szpachlą bentonitową; zapewnić przyleganie maty i fasetę min. 38 mm przy newralgicznych przejściach.
Dylatacje i przerwy robocze: zastosować taśmy Waterstop-RX oraz lokalne pasy bentonitowe; mata nie zastępuje ruchomych urządzeń dylatacyjnych — należy stosować dedykowane rozwiązania waterstopowe.
Zakłady sąsiednich pasów: poziome ≥100 mm, pionowe z przesunięciem końcówek ≥300 mm; na obrysie płyty wywinąć matę co najmniej 30 cm w głąb / na szalunek lub wykonać bruzdę 10×10 cm w celu zatopienia krawędzi i wypełnienia bentonitem tam, gdzie pojawi się ryzyko uszkodzenia wywinięcia.
Krawędź górna izolacji: zakończyć minimum 30 cm poniżej poziomu terenu; odcinek powyżej terenu zabezpieczyć powłoką bitumiczną lub inną rekomendowaną przez producenta, zachodzącą min. 100 mm na górną krawędź maty.
Zapewnić docisk maty do podłoża — warstwa przykrycia: chudy beton lub docelowy beton konstrukcyjny (zalecany minimalny docisk odpowiadający przykryciu betonem ok. 150–200 mm w zależności od systemu) tak, aby bentonit mógł prawidłowo pęcznieć i utworzyć ciągłą membranę.
Chronić matę przed uszkodzeniami mechanicznymi podczas robót zasypkowych lub betonowania (geowłóknina ochronna, płyty ochronne, unikać ostrych kamieni w zasypce).
Sprawdzić integralność rolek przed montażem (brak rozdarć, zgodność parametrów: zawartość bentonitu, masa m2, szerokości). Dokumentować wykonanie fotografiami i protokołem montażu.
Kontrola zakładów, mocowań i obróbek detali przed zasypaniem/betonowaniem; wykonać protokół odbiorczy z listą krytycznych punktów i zdjęciami.
Przy wysokiej agresywności chemicznej gruntu lub wody gruntowej preferować wersję laminowaną maty lub wykonać dodatkową chemiczną barierę ochronną; sprawdzić zgodność z projektem i instrukcjami producenta oraz normami krajowymi.
Maty nie są zalecane bezpośrednio na ściany murowane bez odpowiedniego przygotowania i montażu — preferuje się ściany betonowe lub stałe obudowy wykopu; zawsze połączyć ciągłość z izolacją poziomą płyty fundamentowej.
Podłoże oczyszczone i wyrównane; fasety wykonane.
Materiały zgodne z dokumentacją; ilość pasa i kierunki układu zaplanowane.
Zakłady i przesunięcia końcówek zachowane (100 mm / 300 mm).
Miejsca przejść i dylatacji przygotowane (Waterstop, mankiety).
Mata mechanicznie mocowana; tymczasowe zabezpieczenia zastosowane.
Planowane przykrycie betonem / chudym betonem zapewnione; protokół fotograficzny wykonany.