Geowłóknina separacyjna to specjalistyczna tkanina wykonana z włókien syntetycznych, najczęściej polipropylenowych lub poliestrowych. Służy przede wszystkim do oddzielania różnych warstw materiałów budowlanych, zapobiegając ich mieszaniu się. Działa jak filtr, przepuszczając wodę, ale zatrzymując cząstki większych rozmiarów. Stosowana jest w budownictwie drogowym, hydrotechnice, drenażach i innych obszarach.
Dobór odpowiedniej geowłókniny do sytuacji, w jakiej chcemy ją wykorzystać sprawi, że materiał będzie spełniał swoją funkcję prawidłowo. Różne sytuacje wymagają zastosowania różnych rodzajów geowłókin.Przy wyborze odpoiwedniej geowłókniny separacyjnej należy w pierwszej kolejności określić do czego materiał ma być użyty i jaką funkcję ma spełniać.
wzmacnianie podbudowy pod drogi i parkingi - stosuje się najczęściej geowłókniny PP o śrdenich i dużych parametrach wytrzymałościowych, w celu uzyskania odpowiedniej nośności podłoża
wykonywanie drenaży - dobiera się geowłókniny PP lub PES o odpowiednio dużej wodoprzepuszczalności, z reguły są to geowłókniny
Geowłóknina jest montowana na wyrównanym podłożu. Nalezy unikać układania jej na niewyrównanym podłożu, gdyż może skutkować to jej przerwaniem i uszkodzeniem. W niektórych sytuacjach (przy montażu geowłóknin na skarpach, brzegach zbiorników wodnych, wałach przeciwpowodziowych) wykorzystuje się system kotwienia geowłókniny do podłoża. Można ją kowtwić specjalnymi szpilkami (metalowymi lub plastikowymi) lub z wykorzystaniem rowów kotwiących wykonanych za wierzchołkiem skarpy.
Geowłókninę należy układać na zakład, w zależności od potrzeby zakład wynosi co najmnije 30 cm. W niektórych sytuacjach łączenie dodatkowo zabezpiecza się poprzez specjalne zszywki lub montaż kotew w miejscu zakładu.
Geowłóknina zależnie od producenta powinna być w krótkim czasie (od kilku do kilkunastu dni) przykryta w celu ochrony przed UV. Geowłókniny w procesie produkcji są stabilizowane przed negatywnym wpływem działania promieni słonecznych jednak ochrona ta jest ograniczona z reguły do kilkunastu dni. Po tym czasie nastepuje stopniowy, powolny rozkład materiału, przez co zaczyna on tracić częściowo swoje właściwości mechaniczne (m. in. spada wytrzymałość i odporność na przebicie).