Blokery wilgoci

Blokery wilgoci to chemiczne preparaty stosowane do hydroizolacji ścian wewnętrznych i zewnętrznych. Po nałożeniu tworzą na powierzchni białą, nieprzepuszczalną dla pary wodnej powłokę, która chroni mur przed wilgocią, wykwitami solnymi, pleśnią i grzybem

Czym są blokery wilgoci

Bloker wilgoci to łatwy w aplikacji środek hydroizolacyjny w formie zawiesiny lub pasty. Po wyschnięciu na ścianie powstaje cienka warstwa o niskim nasycalności wodą, jednocześnie zachowana jest paroprzepuszczalność muru. Preparaty te nadają się do pomieszczeń narażonych na wilgoć, takich jak łazienki, kuchnie czy piwnice.

Gdzie stosować blokery wilgoci

• Pomieszczenia wewnętrzne o dużej wilgotności: łazienki, kuchnie, pralnie, piwnice.

• Ściany i sufity narażone na krótkotrwałe zawilgocenie.

• Przy renowacji starych murów, gdy nie ma możliwości wykonania izolacji zewnętrznej.

• Uszczelnienie ścian piwnicy

Gdzie nie stosować

• Ściany, które pozostają stale mokre lub ociekają wodą (np. wnętrze brodzików).

• Podłoża przemarznięte lub przegrzane (poniżej 5 °C i powyżej 30 °C).

• Powierzchnie poziome na zewnątrz budynku: balkony, tarasy.

• Bezpośrednio na zaprawy lub farby bardzo silnie nasiąkliwe wodą.

Popularne produkty

• Bostik BLOCK A715 HYDRO CREME (KIESEY INJECTCREME)
• PCI Bohrlochsperre
• MAXSEAL SUPER
• KIESEY PŁYN DO PRZEPON POZIOMYCH
• XYPEX CONCENTRATE

Jak stosować blokery wilgoci

• Przygotowanie podłoża Podłoże musi być czyste, twarde i spójne. Usuń zabrudzenia, luźne fragmenty tynku i zarysowania.

  

• (Opcjonalnie) Gruntowanie Na bardzo chłonne podłoża zastosuj grunt wzmacniający przyczepność.

• Aplikacja preparatu Nałóż co najmniej dwie warstwy blokeru wałkiem, pędzlem lub natryskiem. Czas schnięcia między warstwami zgodnie z kartą techniczną produktu.

• Wykończenie Po pełnym wyschnięciu można pomalować powierzchnię farbą dyspersyjną lub położyć tynk renowacyjny.

Zalety i ograniczenia

• Zapewniają szybkie uszczelnienie bez konieczności wykopów zewnętrznych.

• Chronią przed pleśnią, grzybem i wykwitami solnymi.

• Umożliwiają późniejsze malowanie dowolnymi farbami.

• Nie zastąpią pełnej izolacji poziomej fundamentów.

• Biała powłoka wymaga wykończenia dekoracyjnego.

• Ograniczona odporność na obciążenia mechaniczne.

  

Alternatywne metody hydroizolacji

• Płynna folia – tworzy jednolitą wodoodporną membranę na ścianach i posadzkach.

• Folie kubełkowe – izolacja zewnętrzna fundamentów i ścian piwnic.

• Iniekcja ciśnieniowa i grawitacyjna – wprowadzanie żywic lub krzemianów w głąb muru.

• Systemowe tynki hydrofobowe – zapobiegają wnikaniu wody, przepuszczają parę wodną.