Beton zbrojony to materiał budowlany składający się głównie z dwóch głównych składników: cementu i kruszywa, które są łączone wodą w odpowiednich proporcjach. Jednak to, co odróżnia beton zbrojony od zwykłego betonu, to dodatkowa warstwa zbrojenia klasycznego w postaci prętów lub siatek zbrojeniowych albo w postaci zbrojenia rozproszonego w postaci włókien stalowych lub włókien syntetycznych do betonu - tzw fibrobeton.
Główne składniki betonu zbrojonego:
Cement: Jest to spoiwo, które łączy i utwardza pozostałe składniki.
Kruszywo: Składa się z piasku i żwiru oraz innych drobnych materiałów skalnych. Kruszywo nadaje betonowi wytrzymałość mechaniczną.
Woda: Woda jest używana do reakcji chemicznej z cementem, co powoduje utwardzanie betonu.
Zbrojenie: To element, który odróżnia beton zbrojony od betonu zwykłego. Zbrojenie może przyjmować różne formy, najczęściej są to pręty stalowe lub siatki z włókien szklanych lub stalowych. Zadaniem zbrojenia jest wzmocnienie struktury betonu i zapewnienie mu większej wytrzymałości na naprężenia, zwłaszcza na rozciąganie.
Beton zbrojony jest szeroko stosowany w budownictwie, zwłaszcza w konstrukcjach, które muszą wytrzymać duże obciążenia lub naprężenia. Pręty lub siatki zbrojeniowe są układane wewnątrz formy przed wlaniem betonu, np. w celu zbrojenia posadzki. Gdy beton twardnieje, zbrojenie pomaga w równomiernym rozprowadzeniu obciążeń i zapobiega pęknięciom oraz osłabieniom konstrukcji.
Przykłady zastosowań betonu zbrojonego to budowa mostów, dróg, budynków wysokościowych, basenów, chodników, a także w innych miejscach, gdzie wymagana jest duża wytrzymałość konstrukcji. Beton zbrojony jest niezbędnym materiałem w inżynierii budowlanej i infrastrukturalnej.
Wykonanie betonu zbrojonego czy żelbetu, ma na celu wykonanie betonu o wysokiej wytrzymałości na ściskanie. Zobacz: Kontrola jakości betonu młotkiem Schmidta