Bentonit wiertniczy to naturalna glina ilasta (montmorylonit), bentonit stosowany jako główny składnik płuczek wiertniczych. Po zmieszaniu z wodą tworzy lepki, tiksotropowy płyn, który stabilizuje ścianki otworu, wychwytuje i transportuje urobek oraz zapobiega filtracji wody z otworu w podłoże, np. HYDRAUL EZ
Typy i formy handlowe betnonituBentonit sodowy (Na-bentonit): najwyższe pęcznienie i lepkość, stosowany w HDD i mikrotunelowaniu.
Bentonit wapniowy (Ca-bentonit): niższe pęcznienie, ekonomiczny do studni i wierceń geologicznych.
Aktywowane bentonity polimerowo-bentonitowe: wzbogacone o kopolimery dla lepszej filtracji i stabilności.
Formy: proszek/koncentrat (worki 25 kg), granulaty, big-bagi, silosy.
Pęcznienie: zwiększenie objętości nawet 15-krotnie, tworząc żelową strukturę.
Tiksotropia: żel przy spoczynku, płyn przy mieszaniu – ułatwia transport urobku.
Wymiana jonowa i adsorpcja: redukuje filtrację i wzmacnia ścianki otworu.
Stabilność: zabezpiecza przed kolapsem w gruntach niespoistych i spoistych.
Stabilizacja ścian otworu: ciśnienie płuczki zapobiega obsypywaniu się gruntu.
Nośnik urobku: lepka faza bentonitowa unosi i wynosi opiłki skał.
Chłodzenie i smarowanie narzędzia wiertniczego.
Uszczelnianie filtracyjne: żelowa warstwa minimalizuje przecieki wód gruntowych.
Woda bazowa (mineralna lub z odwiertu) o temperaturze 10–30 °C.
Dodatek bentonitu w ilości 3–6 % wagi wody (30–60 kg na 1 m³ wody).
Mieszanie: szybko rozpuszczalny koncentrat wsypujemy do mieszalnika przy włączonych mieszadłach.
Czas hydratacji: 30–60 min, by bentonit osiągnął pełne parametry reologiczne.
Ewentualne dodatki (polimery, środki flokulujące) stosuje się zgodnie z instrukcjami producenta.
Lepkość plastyczna (PV) i graniczna (YP) – wpływają na nośność urobku.
Wzrost filtra (FL) – objętość filtratu w 30 min przy 100 kPa, im niższy, tym lepsze uszczelnienie.
Gęstość płuczki – kontrola ciśnienia w otworze.
pH i zasolenie – wpływają na pęcznienie bentonitu i trwałość kolumny wiertniczej.

Uniwersalność w różnych technologiach wiertniczych (geologiczne, hydrogeologiczne, HDD).
Naturalny skład i biodegradowalność.
Ekonomiczne rozwiązanie – łatwa regeneracja i ponowne użycie płuczki.
Wysoka efektywność stabilizacji i filtracji.
Wysoka czułość na zanieczyszczenia i pH wody – wymaga kontroli parametrów płuczki.
Możliwość osadzania się i zabetonowania otworu przy zbyt dużej koncentracji.
Konieczność ciągłego monitoringu właściwości reologicznych podczas wiercenia.